چهارشنبه 2 بهمن 1398  03:33 ب.ظ


 
نام تجاری به عنوان مجموعه ای از ارزش ها در نظر گرفته می شود، براین اساس، تصور نام تجاری به عنوان مجموعه ای از ارزش ها مبنایی را برای بازاریابان فراهم می آورد تا بتوانند بر اساس آن، نام تجاری مورد نظر خود را به درستی انتخاب نمایند. بنابراین زمانی که یک نام تجاری می خواهد انتخاب شود می بایست به مجموعه ای از ارزش ها  توجه شود تا به عنوان یک نام ماندگار در ذهن ها باقی بماند. 

محصولاتی که تنها به جنبه ی تأمین نیاز توجه داشته باشند در میان سایر محصولات هم گروه خود نادیده گرفته می شوند. این در حالی است که علائم تجاری خوب می توانند مصرف کننده را به سوی خود جذب کنند، زیرا نام های تجاری در واقع ارزشهایی هستند که با مصرف کنندگان و گروه های هدف، ارتباط آگاهانه برقرار می سازند. اغلب مدیران بیش از آنکه به نام تجـاری خود توجه داشـته باشـند به فعالیت های ترفیعی و تبلیـغی خود در پی گسترش بازار هـدف توجه نشان می دهند. مطالعه و بررسی بیشتر در مورد نام های تجاری خوب و حوزه ی فعالیت شرکتها، آنها را قادر می سازد تا با برنامه ریزی صحیح، هماهنگی و بکارگیری درست منابع، باعث بالا بردن امتیازاین دارائی نامشهود خود شوند.

یکی از تفاسیر ساده از یک نام تجاری به کاربردن آن به عنوان ابزاری برای بیان در اختیار داشتن مالکیت قانونی یک محصول است. ایجاد یک نام تجاری نشان دهنده یک سرمایه گذاری بر روی یک محصول می باشد و در نتیجه سازمان ها به دنبال در اختیار گرفتن حق مالکیت قانونی آن به عنوان یک وسیله پشتیبانی کننده در برابر تقلید کنندگان می باشند. ثبت قانونی یک نام تجاری تا حدودی برای آنان حمایت قانونی فراهم می کند.البته به موجب ماده ی 576 قانون تجارت،انتخاب اسم تجاری اختیاری است،مگر در مواردی که وزارت دادگستری ثبت آن را الزامی نماید.

در ماده ی 578 قانون تجارت قید گردیده اسم تجارتی ثبت شده را هیچ شخص دیگری در همان محل نمی تواند انتخاب کند،ولو اینکه اسم تجارتی ثبت شده با نام خانوادگی او یکی باشد.

صاحب تجارت خانه ای که شریک ندارد نمی تواند اسمی برای تجارت خانه ی خود انتخاب کند که وجود شریک را القا کند،مثلاَ تجارت خانه ی محمدی که فقط متعلق به خود اوست نمی تواند به نام تجارت خانه ی محمدی و برادران یا محمدی و شرکا و امثالهم قید شود.

ماده ی 5 قانون ثبت علائم و اختراعات،اختیار نمودن برخی علائم به عنوان علامت تجارتی را منع می کند.این علائم عبارتند از:

-علائم دولتی،مملکتی و رسمی(مانند آرم جمهوری اسلامی ایران ،هلال احمرو...)1

1)* (وزارت امور خارجه،نمونه هایی از پرچم کشورهای مختلف را به اداره ی ثبت علائم و اختراعات می فرستد تا از ثبت علائمی که مانند آن ها باشد خودداری شود).

-کلمات یا عباراتی که تصور انتساب به مقامات رسمی ایران را موجب شود.از قبیل (شاهنشاهی-ساطنتی)دولتی و امثال آن.

-علائمی که مخل انتظامات عمومی یا منافی عفت باشد.(علائمی که به عنوان علامت تجارتی به کار می رود یا یکی از اجزای علامت تجارتی را تشکیل می دهد،به هیچ وقت نمی تواند بر خلاف ضوابط اسلامی باشد).

-علائمی که قبلاَ به ثبت رسیده باشد.

-کلمات یا عباراتی که به نوعی انتساب به سازمان ها یا مقامات رسمی ایران را تداعی یا القا نماید ،از قبیل کلماتی چون انقلابی یا دولتی و نظایر آن ها.

طبق ماده ی 9 قانون ثبت علائم و اختراعات،در موارد ذیل متصدی شعبه ی مذکور در ماده ی 6 تقاضای ثبت را رد خواهد کرد:

1)در صورتی که علامت مخالف مقررات قانون باشد.

2)در صورتی که علامت قبلاَ به اسم دیگری ثبت شده و یا شباهت علامت با علامت دیگری که ثبت شده است به اندازه ای باشد که مصرف کنندگان عادی یعنی اشخاصی را که اطلاعات مخصوصی ندارد به اشتباه بیندازد.

در ضمن علائمی که اسم و عبارت عمومی و مورد استعمال همگانی باشد را نمی توان به عنوان علامت تجاری قرار داد. –مثلاَ اگر کالا پارچه است نمی توان خود کلمه ی پارچه یا انواع آن از کتان و پنبه و پشم و حریر را برای اسم تجارتی انتخاب کرد-صفات مشخصه ی علامت تجارتی دارا بودن دارا بودن اصالت و تازگی است و این دو حاصل نمی شود مگر با ابتکار.با این حال استعمال یک علامت تجارتی برای کالاهای غیر مشابه اشکال ندارد.چنانکه محصولات متعدد یک بازرگان می تواند دارای یک علامت باشد و دیگری نمی تواند در کالای مشابه علامت ثبت شده ی وی را به کار برد.

اصالت به این معنی است که اختصاصی باشد و علامت استعمال شده از طرف دیگری در کالاهای مشابه نباشد.

تازگی عبارت از اینست که علامت ثبت شده به جهت تغییرات حاصله در آن از علامت سابق کاملاَ مشخص و متمایز باشد.نظر به مراتب مزبور است که آئین نامه ی علائم ،کالاهای تجارتی را طبقه بندی کرده است و هر علامتی که برای طبقه ای از کالاها ثبت شده در همان طبقه از طرف دیگری قابل ثبت و انتقال نیست.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
چهارشنبه 2 بهمن 1398  03:33 ب.ظ


 
نام تجاری به عنوان مجموعه ای از ارزش ها در نظر گرفته می شود، براین اساس، تصور نام تجاری به عنوان مجموعه ای از ارزش ها مبنایی را برای بازاریابان فراهم می آورد تا بتوانند بر اساس آن، نام تجاری مورد نظر خود را به درستی انتخاب نمایند. بنابراین زمانی که یک نام تجاری می خواهد انتخاب شود می بایست به مجموعه ای از ارزش ها  توجه شود تا به عنوان یک نام ماندگار در ذهن ها باقی بماند. 

محصولاتی که تنها به جنبه ی تأمین نیاز توجه داشته باشند در میان سایر محصولات هم گروه خود نادیده گرفته می شوند. این در حالی است که علائم تجاری خوب می توانند مصرف کننده را به سوی خود جذب کنند، زیرا نام های تجاری در واقع ارزشهایی هستند که با مصرف کنندگان و گروه های هدف، ارتباط آگاهانه برقرار می سازند. اغلب مدیران بیش از آنکه به نام تجـاری خود توجه داشـته باشـند به فعالیت های ترفیعی و تبلیـغی خود در پی گسترش بازار هـدف توجه نشان می دهند. مطالعه و بررسی بیشتر در مورد نام های تجاری خوب و حوزه ی فعالیت شرکتها، آنها را قادر می سازد تا با برنامه ریزی صحیح، هماهنگی و بکارگیری درست منابع، باعث بالا بردن امتیازاین دارائی نامشهود خود شوند.

یکی از تفاسیر ساده از یک نام تجاری به کاربردن آن به عنوان ابزاری برای بیان در اختیار داشتن مالکیت قانونی یک محصول است. ایجاد یک نام تجاری نشان دهنده یک سرمایه گذاری بر روی یک محصول می باشد و در نتیجه سازمان ها به دنبال در اختیار گرفتن حق مالکیت قانونی آن به عنوان یک وسیله پشتیبانی کننده در برابر تقلید کنندگان می باشند. ثبت قانونی یک نام تجاری تا حدودی برای آنان حمایت قانونی فراهم می کند.البته به موجب ماده ی 576 قانون تجارت،انتخاب اسم تجاری اختیاری است،مگر در مواردی که وزارت دادگستری ثبت آن را الزامی نماید.

در ماده ی 578 قانون تجارت قید گردیده اسم تجارتی ثبت شده را هیچ شخص دیگری در همان محل نمی تواند انتخاب کند،ولو اینکه اسم تجارتی ثبت شده با نام خانوادگی او یکی باشد.

صاحب تجارت خانه ای که شریک ندارد نمی تواند اسمی برای تجارت خانه ی خود انتخاب کند که وجود شریک را القا کند،مثلاَ تجارت خانه ی محمدی که فقط متعلق به خود اوست نمی تواند به نام تجارت خانه ی محمدی و برادران یا محمدی و شرکا و امثالهم قید شود.

ماده ی 5 قانون ثبت علائم و اختراعات،اختیار نمودن برخی علائم به عنوان علامت تجارتی را منع می کند.این علائم عبارتند از:

-علائم دولتی،مملکتی و رسمی(مانند آرم جمهوری اسلامی ایران ،هلال احمرو...)1

1)* (وزارت امور خارجه،نمونه هایی از پرچم کشورهای مختلف را به اداره ی ثبت علائم و اختراعات می فرستد تا از ثبت علائمی که مانند آن ها باشد خودداری شود).

-کلمات یا عباراتی که تصور انتساب به مقامات رسمی ایران را موجب شود.از قبیل (شاهنشاهی-ساطنتی)دولتی و امثال آن.

-علائمی که مخل انتظامات عمومی یا منافی عفت باشد.(علائمی که به عنوان علامت تجارتی به کار می رود یا یکی از اجزای علامت تجارتی را تشکیل می دهد،به هیچ وقت نمی تواند بر خلاف ضوابط اسلامی باشد).

-علائمی که قبلاَ به ثبت رسیده باشد.

-کلمات یا عباراتی که به نوعی انتساب به سازمان ها یا مقامات رسمی ایران را تداعی یا القا نماید ،از قبیل کلماتی چون انقلابی یا دولتی و نظایر آن ها.

طبق ماده ی 9 قانون ثبت علائم و اختراعات،در موارد ذیل متصدی شعبه ی مذکور در ماده ی 6 تقاضای ثبت را رد خواهد کرد:

1)در صورتی که علامت مخالف مقررات قانون باشد.

2)در صورتی که علامت قبلاَ به اسم دیگری ثبت شده و یا شباهت علامت با علامت دیگری که ثبت شده است به اندازه ای باشد که مصرف کنندگان عادی یعنی اشخاصی را که اطلاعات مخصوصی ندارد به اشتباه بیندازد.

در ضمن علائمی که اسم و عبارت عمومی و مورد استعمال همگانی باشد را نمی توان به عنوان علامت تجاری قرار داد. –مثلاَ اگر کالا پارچه است نمی توان خود کلمه ی پارچه یا انواع آن از کتان و پنبه و پشم و حریر را برای اسم تجارتی انتخاب کرد-صفات مشخصه ی علامت تجارتی دارا بودن دارا بودن اصالت و تازگی است و این دو حاصل نمی شود مگر با ابتکار.با این حال استعمال یک علامت تجارتی برای کالاهای غیر مشابه اشکال ندارد.چنانکه محصولات متعدد یک بازرگان می تواند دارای یک علامت باشد و دیگری نمی تواند در کالای مشابه علامت ثبت شده ی وی را به کار برد.

اصالت به این معنی است که اختصاصی باشد و علامت استعمال شده از طرف دیگری در کالاهای مشابه نباشد.

تازگی عبارت از اینست که علامت ثبت شده به جهت تغییرات حاصله در آن از علامت سابق کاملاَ مشخص و متمایز باشد.نظر به مراتب مزبور است که آئین نامه ی علائم ،کالاهای تجارتی را طبقه بندی کرده است و هر علامتی که برای طبقه ای از کالاها ثبت شده در همان طبقه از طرف دیگری قابل ثبت و انتقال نیست.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
چهارشنبه 2 بهمن 1398  03:29 ب.ظ


 
نام تجاری به عنوان مجموعه ای از ارزش ها در نظر گرفته می شود، براین اساس، تصور نام تجاری به عنوان مجموعه ای از ارزش ها مبنایی را برای بازاریابان فراهم می آورد تا بتوانند بر اساس آن، نام تجاری مورد نظر خود را به درستی انتخاب نمایند. بنابراین زمانی که یک نام تجاری می خواهد انتخاب شود می بایست به مجموعه ای از ارزش ها  توجه شود تا به عنوان یک نام ماندگار در ذهن ها باقی بماند. 

محصولاتی که تنها به جنبه ی تأمین نیاز توجه داشته باشند در میان سایر محصولات هم گروه خود نادیده گرفته می شوند. این در حالی است که علائم تجاری خوب می توانند مصرف کننده را به سوی خود جذب کنند، زیرا نام های تجاری در واقع ارزشهایی هستند که با مصرف کنندگان و گروه های هدف، ارتباط آگاهانه برقرار می سازند. اغلب مدیران بیش از آنکه به نام تجـاری خود توجه داشـته باشـند به فعالیت های ترفیعی و تبلیـغی خود در پی گسترش بازار هـدف توجه نشان می دهند. مطالعه و بررسی بیشتر در مورد نام های تجاری خوب و حوزه ی فعالیت شرکتها، آنها را قادر می سازد تا با برنامه ریزی صحیح، هماهنگی و بکارگیری درست منابع، باعث بالا بردن امتیازاین دارائی نامشهود خود شوند.

یکی از تفاسیر ساده از یک نام تجاری به کاربردن آن به عنوان ابزاری برای بیان در اختیار داشتن مالکیت قانونی یک محصول است. ایجاد یک نام تجاری نشان دهنده یک سرمایه گذاری بر روی یک محصول می باشد و در نتیجه سازمان ها به دنبال در اختیار گرفتن حق مالکیت قانونی آن به عنوان یک وسیله پشتیبانی کننده در برابر تقلید کنندگان می باشند. ثبت قانونی یک نام تجاری تا حدودی برای آنان حمایت قانونی فراهم می کند.البته به موجب ماده ی 576 قانون تجارت،انتخاب اسم تجاری اختیاری است،مگر در مواردی که وزارت دادگستری ثبت آن را الزامی نماید.

در ماده ی 578 قانون تجارت قید گردیده اسم تجارتی ثبت شده را هیچ شخص دیگری در همان محل نمی تواند انتخاب کند،ولو اینکه اسم تجارتی ثبت شده با نام خانوادگی او یکی باشد.

صاحب تجارت خانه ای که شریک ندارد نمی تواند اسمی برای تجارت خانه ی خود انتخاب کند که وجود شریک را القا کند،مثلاَ تجارت خانه ی محمدی که فقط متعلق به خود اوست نمی تواند به نام تجارت خانه ی محمدی و برادران یا محمدی و شرکا و امثالهم قید شود.

ماده ی 5 قانون ثبت علائم و اختراعات،اختیار نمودن برخی علائم به عنوان علامت تجارتی را منع می کند.این علائم عبارتند از:

-علائم دولتی،مملکتی و رسمی(مانند آرم جمهوری اسلامی ایران ،هلال احمرو...)1

1)* (وزارت امور خارجه،نمونه هایی از پرچم کشورهای مختلف را به اداره ی ثبت علائم و اختراعات می فرستد تا از ثبت علائمی که مانند آن ها باشد خودداری شود).

-کلمات یا عباراتی که تصور انتساب به مقامات رسمی ایران را موجب شود.از قبیل (شاهنشاهی-ساطنتی)دولتی و امثال آن.

-علائمی که مخل انتظامات عمومی یا منافی عفت باشد.(علائمی که به عنوان علامت تجارتی به کار می رود یا یکی از اجزای علامت تجارتی را تشکیل می دهد،به هیچ وقت نمی تواند بر خلاف ضوابط اسلامی باشد).

-علائمی که قبلاَ به ثبت رسیده باشد.

-کلمات یا عباراتی که به نوعی انتساب به سازمان ها یا مقامات رسمی ایران را تداعی یا القا نماید ،از قبیل کلماتی چون انقلابی یا دولتی و نظایر آن ها.

طبق ماده ی 9 قانون ثبت علائم و اختراعات،در موارد ذیل متصدی شعبه ی مذکور در ماده ی 6 تقاضای ثبت را رد خواهد کرد:

1)در صورتی که علامت مخالف مقررات قانون باشد.

2)در صورتی که علامت قبلاَ به اسم دیگری ثبت شده و یا شباهت علامت با علامت دیگری که ثبت شده است به اندازه ای باشد که مصرف کنندگان عادی یعنی اشخاصی را که اطلاعات مخصوصی ندارد به اشتباه بیندازد.

در ضمن علائمی که اسم و عبارت عمومی و مورد استعمال همگانی باشد را نمی توان به عنوان علامت تجاری قرار داد. –مثلاَ اگر کالا پارچه است نمی توان خود کلمه ی پارچه یا انواع آن از کتان و پنبه و پشم و حریر را برای اسم تجارتی انتخاب کرد-صفات مشخصه ی علامت تجارتی دارا بودن دارا بودن اصالت و تازگی است و این دو حاصل نمی شود مگر با ابتکار.با این حال استعمال یک علامت تجارتی برای کالاهای غیر مشابه اشکال ندارد.چنانکه محصولات متعدد یک بازرگان می تواند دارای یک علامت باشد و دیگری نمی تواند در کالای مشابه علامت ثبت شده ی وی را به کار برد.

اصالت به این معنی است که اختصاصی باشد و علامت استعمال شده از طرف دیگری در کالاهای مشابه نباشد.

تازگی عبارت از اینست که علامت ثبت شده به جهت تغییرات حاصله در آن از علامت سابق کاملاَ مشخص و متمایز باشد.نظر به مراتب مزبور است که آئین نامه ی علائم ،کالاهای تجارتی را طبقه بندی کرده است و هر علامتی که برای طبقه ای از کالاها ثبت شده در همان طبقه از طرف دیگری قابل ثبت و انتقال نیست.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
شنبه 28 دی 1398  12:45 ب.ظ


هر شرکت باید نام مخصوص به خود داشته باشد.نام شرکت مشخصه ای است که هویت آن را معلوم و موجب شناسایی وی شده و تمیز آن را از دیگر شرکت ها،امکان پذیر می سازد.پس از ثبت نام شرکت،قانون شرکت را به این نام،به عنوان یک شخص حقوقی شناخته و تحت حمایت قرار می دهد.برای تعیین نام شرکت موسسین باید بدواَ نظر مساعد اداره ثبت شرکت ها را کسب نمایند.

قبل از مطالعه این مقاله می توانید موارد زیر را نیز مطالعه کنید:

- هزینه آگهی ثبت شرکت

-  شرایط ثبت شرکت در منطقه آزاد کیش

- ثبت شرکت در منطقه آزاد به چه صورت است

از آن جا که شخصیت حقیقی شرکاء از شخصیت حقوقی و تجاری آن ها منفک می باشد ،بطور معمول اسم شرکت غیر از اسم حقیقی یا تجارتی شرکاء انتخاب می گردد و قانون تجارت نیز در این خصوص صراحت دارد که شرکت تحت اسم مخصوصی تشکیل خواهد شد.اسم مخصوص شرکت های تجارتی شامل دو بخش بشرح ذیل است:
1)بخش اول که مبین نوع شرکت است.                                      
2)بخش دوم که مبین اسم شرکت است.
نوع شرکت در خصوص کلیه شرکت ها یکسان است.نظیر شرکت سهامی،شرکت نسبی،شرکت با مسئولیت محدود یا شرکت تضامنی لیکن در خصوص اسم شرکت بسته به اینکه شرکت شخصی(اشخاص)یا سرمایه ای باشد متفاوت است.در شرکت های شخصی باید نام حداقل یکی از شرکاء در اسم شرکت قید شود که شریک ضامن نامیده خواهد شد.در صورتی که در شرکت سرمایه ای قید نام شریک(که شریک عادی نامیده می شود) ممنوع است.در شرکت های شخصی مانند شرکت های تضامنی و نسبی مسئولیت شرکاء نامحدود و به تمام یا بخشی از تعهدات شرکت تسری دارد از اینرو باید نام شریک یا شرکایی که ضامن تعهدات یا بدهی شرکت خواهند بود مشخص باشد، ولی در شرکت های سرمایه ای که مسئولیت شرکاء محدود به سرمایه(میزان آورده) آن ها است و بیشتر از آن،هیچ تعهد یا مسئولیتی ندارند نباید اسم هیچ یک از شرکا قید گردد.چرا که در صورت درج نام یکی از شرکاء در اسم شرکت،شریک موصوف ضامن تلقی گردیده و ناخواسته مسئول تعهدات شرکت خواهد بود.
قانون تجارت در رابطه با نام  انواع شرکت های تجاری مقرراتی وضع کرده است که در ذیل به آن ها اشاره می کنیم.
به موجب ماده 116 قانون تجارت شرکت تضامنی تحت اسم مخصوصی تشکیل می شود.در اسم شرکت تضامنی باید عبارت"شرکت تضامنی" و لااقل اسم یک نفر از شرکا ذکر شود.در صورتی که اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکا نباشد باید بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است،عبارتی از قبیل"و شرکا" یا "و برادران" قید شود.
در شرکت های سهامی عام،عبارت"شرکت سهامی عام" و در شرکت های سهامی خاص، عبارت"شرکت سهامی خاص" باید قبل یا بعد از نام شرکت و بدون فاصله با آن،به طور روشن و خوانا قید شود.می توان گفت که هر گاه مطابق مقررات عمل نشود و اسم شرکت بدون قید"سهامی عام" یا "سهامی خاص" باشد،شرکت تضامنی محسوب شده و احکام راجع به شرکت های تضامنی در مورد آن اجرا خواهد شد.
در نام شرکت مسئولیت محدود،حتما مسئولیت محدود باید ذکر گردد وگرنه در مقابل اشخاص ثالث تضامنی محسوب می گردد و تابع مقررات آن خواهد بود.نام شرکت نباید متضمن نام هیچ یک از شرکا باشد در غیر این صورت شریکی که نامش در اسم شرکت ذکر شده در حکم شریک ضامن خواهد بود(ماده 95 ق.ت)
نکات کلیدی و اساسی در رابطه با انتخاب نام شرکت:
*اشخاص حقوقی که ثبت نام پیشنهادی آن ها مستلزم اخذ مجوز از مراجع ذیصلاح است باید پیش از ارایه تقاضای ثبت تاسیس به مرجع ثبت شرکت ها،به طریق مقتضی نسبت به اخذ مجوز اقدام و به ضمیمه مدارک تسلیم نمایند.
* به موجب دستورالعمل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی،نام شرکت باید فارسی و ایرانی باشد.لذا،مرجع ثبت شرکت ها  از پذیرفتن نام های خارجی(مگر با اجازه وزارت مزبور) خودداری می نماید.
*جهت تعیین  اسم شرکت حداقل تعداد سیلاب ها 3 سیلاب است.
*قبلاَ به ثبت نرسیده باشد.
*در انتخاب نام شرکت حتماَ باید از اسم خاص استفاده شود.
(اسم خاص،اسمی است که تنها به یک فرد یا شی اشاره دارد و همه را شامل نمی شود)
اسم خاص به چهار دسته تقسیم می شود:
1-اسم مخصوص انسان ها(مانند کیانوش)
2-اسم مخصوص حیوان ها(مانند رخش)
3-اسم مخصوص مکان های مختلف جغرافیایی(مانند شیراز)
4-اسم مخصوص اشیایی که بیشتر از یکی نیستند.(مانند کوه نور)
*اسم شرکت نباید محدود کننده حوزه فعالیت شرکت باشد.
*اسم شرکت نباید لاتین باشد.
*برای انتخاب نام شرکت،نباید از کلمات کلیشه ای و خسته کننده استفاده کرد.
*نام پیشنهادی اشخاص حقوقی(انتخاب نام شرکت)در موارد زیر قابل تایید نمی باشد:
-نام هایی که اختصاص به تشکیلات دولتی و کشوری دارند.
-نام هایی که مخالف موازین شرعی،نظم عمومی و یا شامل واژه های بی معنا یا الفاظ قبیحه و مستهجن و خلاف اخلاق حسنه باشند.
-نام یا نام اختصاری یا حروفی که رسماَ متعلق به دولت باشد از قبیل ایران،کشور،ناجا،مگر با ارائه مجوز از مقام صلاحیت دار دولتی.
-هنگامی که در یک نام پیشنهادی،ترکیبی از دو واژه فارسی،تداعی کننده یک واژه بیگانه باشد،امکان ثبت آن وجود ندارد.
چنانچه تفاوت نام پیشنهادی با نام ثبت شده تنها در استفاده از پسوند جمع(نظیر ون،ین،ها و یا جمع مکسر)یا حذف آن باشد امکان ثبت آن وجود ندارد.
-چنانچه  نام شخصیت حقوقی به صورت مقید ثبت شده باشد امکان انتخاب نام جدید مشتق از آن به صورت مطلق برای شخصیت حقوقی دیگر وجود ندارد.
-واژه هایی که به طرز گمراه کننده ای شبیه نام ثبت شده دیگری باشند،پذیرفته نمی شوند.
-اضافه کردن کلمات توصیفی از قبیل اصل،نوین،برتر،برترین،نو به اسامی ثبت شده قبلی پذیرفته نمی شود.
-اضافه کردن اعداد به نام هایی که سابقه ثبت دارند پذیرفته نمی شود و در صورت استفاده اعداد در نام های جدید پیشنهادی باید نگارش آن ها به صورت حروفی باشد.
مهلت اعتبار نام تایید شده اشخاص حقوقی که منجر به ثبت و آگهی می گردند نامحدود است.در صورتیکه نام تایید شده شخص حقوقی در شرف تاسیس یا تغییر منجر به ثبت و آگهی نگردد صرفاَ سه ماه از تاریخ تایید نام اعتبار دارد.این مدت برای شرکت های سهامی عام،6 ماه از تاریخ تشکیل مجمع عمومی موسس می باشد


  • آخرین ویرایش:شنبه 28 دی 1398
نظرات()   
   

مالکیت صنعتی یکی از اثرهای اختیار قانونی مخترع نسبت به استفاده ی مالی از اختراع خود و نیز اختیار قانونی استفاده از علامت و یا اسم تجارتی و یا هر نوع امتیاز است. حقوق مالکیت صنعتی شامل اختراع،علامت تجاری،طرح حهای صنعتی،مدل های مصرفی،اسرار تجاری،نشان جغرافیایی،مدارهای یک پارچه و غیره می باشد.

این مقالات را نیز بخوانید:

- مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت های سهامی خاص

- آدرس اداره ثبت شرکت ها در اصفهان

- مزایای تاسیس و ثبت شرکت چیست؟

امروزه مالکیت صنعتی،چه در حقوق داخلی و چه در سطح بین المللی،به علت الزامات بازرگانی بین المللی و روابط اقتصادی کشورها با یکدیگر،مورد حمایت جدی قرار گرفته و به مخترع مبتکر،و بالاخره به فرد خلاق امکان می دهد که به طور انحصاری از علامت یا اختراع خود استفاده کند و فرد متجاوز حقوق خود را از طریق حقوقی یا جزایی تحت تعقیب قانونی قرار دهد.(مواد 528 تا 530 ق.م.اسلامی-تعزیرات)
رواج علایم تجارتی و توسعه فروش اجناس تحت علایم تجارتی در تجارت بین المللی باعث گردید که کشورهای مختلف برای حفظ تولیدات خود و جلوگیری از تجاوز دیگران به حقوق تجار و صاحبان صنایع مقررات بین المللی وضع نمایند که علامت تجارتی نه تنها در کشور آن ها مصون از تعرض باشد بلکه در کلیه ممالک مورد حمایت قرار گیرد زیرا اجناس کارخانجات فقط در یک کشور به فروش نمی رود بلکه در تمام دنیا عرضه می شود و اگر کالای مورد یک علامتی مرغوبیت داشته باشد اشخاص به علامت مزبور عادت کرده و جنس مزبور را طلب می نمایند.چنانچه بنا شود که اشخاص دیگری اجناس تقلیدی که خصوصیات جنس اصلی را نداشته باشد به مشتریان بدهند اعتماد و اطمینان اشخاص از آن جنس سلب شده نه تنها سازندگان آن زیان می بینند بلکه مصرف کنندگان نیز فریب خورده و اشخاص شیاد و سود جو از شهرت علامتی سوء استفاده کرده و جنس بد را به جای جنس خوب تحویل می دهند.این موضوع مخصوصاَ درباره مواد دارویی و خوراکی و لوازم آرایش که با سلامتی و بهداشت جامعه ارتباط دارد فوق العاده خطرناک می باشد.از این جهت در پایان قرن نوزدهم اتحادیه ای برای حمایت مالکیت صنعتی بین چند دولت تشکیل گردید که به اتحادیه پاریس معروف است و امروزه اغلب دول به اتحادیه مزبور ملحق گردیده اند.دولت ایران نیز طبق قانون 14 اسفند ماه 1337 به این اتحادیه ملحق گردیده است.
در ایران برای نخستین بار در سال 1304 قانونی برای ثبت و حمایت علایم تجارتی و صنعتی تصویب گردید که بعداَ در سال 1310 مورد تجدید نظر قرار گرفت.علاوه بر قانون مزبور و آیین نامه اجرایی آن،ماده 249 قانون مجازات عمومی نیز مواردی را برای حمایت علایم تجاری ثبت شده پیش بینی نموده است.آیین نامه ای نیز در سال 1328 جهت ثبت اجباری علامت صنعتی برای بعضی از مواد دارویی و خوراکی و لوازم آرایش تصویب گردید.آیین نامه قانون ثبت علایم تجارتی که بدواَ در سال 1310 به تصویب رسیده بود در سال 1337 مورد تجدید نظر قرار گرفت.
در همین رابطه،اداره ثبت طرح های صنعتی به موجب شماره624/ 194000 -85/11/29سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور بوجود آمده است که وظیفه آن اجرای قانون ثبت اختراعات،طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب سال 1386 آئین نامه های اجرایی آن می باشد.به شرح ذیل است:
-اقدامات قانونی لازم نسبت به اعتراضات واصله و حسب مورد تبادل لوایح طرفین اعتراض و امضاء اخطاریه های مرتبط با پرونده های اعتراضی و تهیه گزارش و ارسال کمیسون ماده 170 آئین نامه اجرایی قانون ثبت اختراعات،طرح های صنعتی و علائم تجاری مطابق با تشریفات پیش بینی شده در مقررات ذیربط
-امضاء پیش نویس ها،آگهی ها،گواهینامه ها و دفاتر ثبت طرح های صنعتی
-رسیدگی و امضاء آگهی های ابطال طرح های صنعتی حسب احکام صادره از مراجع قضایی طبق قوانین و آئین نامه های مربوطه
-بررسی و امضاء اخطارهای رفع نقص و رد درخواست های ثبت طرح های صنعتی
-طرح پیشنهادها و تدوین دستورالعمل های مربوط به ثبت طرح های صنعتی در ابعاد ملی با هماهنگی مقام مافوق جهت ارائه به سازمان.
-شرکت در کمیسیون ها،جلسات،سمینارها و کنفرانس ها به استناد مقررات و یا دستور صادره و اجرای تصمیمات متخذه حسب مورد و به تشخیص مقام مافوق.
-شرکت در کمیته های مشورتی و تخصصی جهت ایجاد وحدت رویه در انجام کارها
-بررسی و کنترل پرونده ها و اخطاریه های دادگاهی و همچنین لوایح تنظیمی و شرکت در جلسات دادگاه ها و دادسراها جهت پاسخ به سوالات مطروحه بنا به دعوت مقامات قضایی
-نظارت بر حسن جریان امور به منظور اجرای صحیح قوانین و مقررات مورد عمل و راهنمایی،ارشاد کارکنان تحت سرپرستی در انجام امور محوله و ارائه گزارش های لازم
-تهیه و تنظیم گزارش های لازم جهت مقام مافوق و پاسخ به مکاتبات مراجع بین المللی در ارتباط با طرح های صنعتی
-اظهارنظر و اقدام نسبت به درخواست های ثبت تغییرات طرح های صنعتی،تجدید،انتقال و اجازه بهره برداری با توجه به قوانین و مقررات و آیین نامه اجرایی آن
-اظهارنظر نسبت به درخواست های ثبت طرح های صنعتی بر اساس قوانین و مقررات و معاهدات بین المللی و صدور دستور لازم در این مورد
-اجرای صحیح مقررات کنوانسون های بین المللی برای حمایت از مالکیت صنعتی
-تصحیح اشتباهات اداری موضوع ماده 176 آیین نامه اجرایی قانون ثبت اختراعات،طرح های صنعتی و علائم تجاری
-انجام مکاتبات لازم و پاسخ به استعلامات مراجع مختلف
-تایید مدارک مربوط به طرح های صنعتی جهت ارائه به مراجع ذیربط
-بررسی و تعیین حق الثبت طرح های صنعتی و تعیین حق الثبت تجدید و تغییرات آن حسب مقررات و آئین نامه اجرایی
-انجام سایر امور مرتبط با وظایف واحد که از طرف مقام مافوق ارجاع می گردد.


  • آخرین ویرایش:شنبه 28 دی 1398
نظرات()   
   


 
ماده 141 قانون تجارت در تعریف شرکت های مختلط غیرسهامی چنین مقرر می دارد :
" شرکت مختلط غیرسهامی شرکتی است که برای امور تجاری در تحت اسم مخصوصی بیم یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک بامسئولیت محدود بدون انتشار سهام تشکیل می شود. شریک ضامن مسئول کلیه قروضی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود. شریک بامسئولیت محدود کسی است که مسئولیت او فقط تا میزان سرمایه ای است که در شرکت گذارده و یا بایستی بگذارد. در اسم شرکت باید عبارت ( شرکت مختلط ) و لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود ".
اداره امور شرکت مختلط غیرسهامی به عهده شریک یا شرکا ضامن بوده و قلمرو اختیارات آنان از مقررات شرکت تضامنی تبعیت می نماید. به این ترتیب شریک ضامن مسئول تادیه قروضی است که شرکت مختلط غیرسهامی بر اثر فعالیت خود به دیگران پیدا می نماید.

وضعیت حقوقی شرکای بامسئولیت محدود در شرکت مختلط غیرسهامی
شریک بامسئولیت محدود مانند شریک ضامن، حقی در شرکت دارد که به سهم الشرکه تعبیر می شود. این حق نمی تواند به صورت سهم صادر شود ( ماده 141 ق. ت ) . شریک بامسئولیت محدود نمی تواند بدون رضایت دیگر شرکا، سهم الشرکه خود را به اشخاص ثالث انتقال دهد. ( ماده 148 ق. ت ) ، اما می تواند آن را به شرکای دیگر منتقل کند. هر گاه، شریکی بدون رضایت سایر شرکا سهم الشرکه خود را به شخص ثالثی واگذار کند، شخص مزبور نه حق دخالت در اداره شرکت ( حق اداره داخلی آن ) ونه حق نظارت بر امور شرکت را دارد. ( ماده 149 ق. ت ) گذاشتن هر شرط خلاف این قاعده در اساسنامه یا شرکتنامه شرکت، باطل و بلااثر است.
هر گاه نام شریک بامسئولیت محدود در اسم شرکت مختلط غیرسهامی گنجانده شود، شریک مزبور در مقابل طلبکاران مسئولیت تضامنی خواهد داشت. در راستای همین قاعده است که ماده 150 قانون تجارت مقرر کرده است : " در مورد تعهداتی که شرکت مختلط غیرسهامی ممکن است قبل از ثبت شرکت کرده باشد، شریک بامسئولیت محدود در مقابل اشخاص ثالث در حکم شریک ضامن خواهد بود، مگر ثابت نماید که اشخاص مزبور از محدود بودن مسئولیت او اطلاع داشته اند ".
همان طور که می دانیم ، شریک بامسئولیت محدود در مورد آورده ای که به شرکت آورده و یا تعهد کرده است به شرکت بیاورد، مسئول پرداخت طلب طلبکاران شرکت است ( ماده 141 ق. ت ) در راستای همین قاعده، قانون گذار مقرراتی وضع کرده که شریک بامسئولیت را از این باز دارد که به زیان طلبکاران آنچه را که تعهد کرده به شرکت نیاورد ( ماده 152 ق. ت ) یا بدون آنکه سودی وجود داشته باشد سود دریافت کند و به عبارتی از سرمایه برداشت کند ( ماده 154 ق. ت ) و یا سرمایه خود را بدون ثبت تقلیل دهد ( ماده 153 ق. ت ) در تمام این موارد، اگر شرکت قادر به پرداخت دیون خود نباشد، طلبکاران می توانند آنچه را نتوانسته اند از خود شرکت مطالبه کنند، مستقیماَ از شریک یا شرکای بامسئولیت محدود در حدود سرمایه اولیه تعهد شده یا ثبت شده توسط آنان ، مطالبه کنند.
هر کس به عنوان شریک بامسئولیت محدود در شرکت مختلط غیرسهامی وارد شود، تا حدود میزان سهم الشرکه مسئول پرداخت دیون شرکت قبل از ورود نیز خواهد بود، خواه اسم شرکت عوض شده یا نشده باشد. پیش بینی هر شرطی برخلاف این ترتیب میان شرکا ( در شرکتنامه یا اساسنامه یا به طریق دیگر ) ، در مقابل اشخاص ثالث کان لم یکن است ( ماده 155 ق. ت ) ؛ بنابراین ، هر اقدامی که قبل از ورود شریک بامسئولیت جدید در جهت بازپس گرفتن سهم الشرکه، پرداخت نکردن آن، یا تقلیل آن توسط شریک انتقال دهنده انجام گیرد، به پای شریک جدید گذاشته خواهد شد و او باید پاسخگوی مطالبات طلبکاران شرکت باشد.
سهم الشرکه شرکای بامسئولیت محدود، مانند سهم الشرکه شرکای ضامن ، جزء دارایی شرکت است و بنابراین وثیقه پرداخت طلب طلبکاران است و در نتیجه هر گاه شرکت ورشکسته شود، بین طلبکاران شرکت تقسیم می شود ( ماده 156 ق. ت ) طلبکاران شریک، نسبت به دارایی شرکت حقی ندارند؛ زیرا دارایی شرکت به خود شرکت اختصاص دارد و وثیقه طلب طلبکاران شرکت است نه طلبکاران شرکا؛ اما در صورت ورشکستگی شریک بامسئولیت محدود ، خود شرکت یا طلبکاران آن با طلبکاران شخصی شریک مزبور متساوی الحقوق خواهند بود ( ماده 158 ق. ت ) قاعده اخیر زمانی مصداق می یابد که شریک بامسئولیت محدود ، به سبب پرداخت نکردن آنچه تعهد کرده به شرکت بیاورد، یا به علت تقلیل سهم الشرکه خود در شرکت بدون ثبت، یا دریافت سود موهوم ، حسب مورد به خود شرکت یا طلبکاران شرکت بدهکار شود، هر گاه به طریق اخیر بدهکار نباشد، سهم الشرکه او، مطابق ماده 156 قانون تجارت فقط به طلبکاران شرکت پرداخت خواهد شد. " مرگ یا محجوریت یا ورشکستگی شریک بامسئولیت محدود موجب انحلال شرکت نمی شود ". ( ماده 161 ق. ت )
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره تخصصی با ما تماس حاصل فرمایید.


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 18 دی 1398
نظرات()   
   
چهارشنبه 18 دی 1398  10:51 ق.ظ


 
به موجب ماده ( 116 ) قانون تجارت " شرکت تضامنی شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی برای امور تجاری بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود ". اگر دارایی شرکت برای تادیه تمام قروض کافی نباشد؛ هر یک از شرکاء مسئول پرداخت تمام قروض شرکت هستند. هر قراری که بین شرکاء برخلاف این ترتیب داده شده باشد؛ در مقابل اشخاص ثالث کان لم یکن خواهد بود. و یا به عبارت دیگر :
" شرکت تضامنی شرکتی است که مسئولیت شرکاء در آن محدود به سرمایه نیست بلکه چون به اعتبار شخصیت شرکاء تشکیل می شود، مسئولیت نامحدود است و شرکاء مسئول کلیه قروض و تعهدات شرکت، علاوه بر سرمایه می باشند ". شرکت تضامنی از حیث اعتبار در راس تمام شرکت های تجاری قرار دارد و بیشتر بین اقربا و نزدیکان تشکیل می شود.
همان طور که می دانیم برای سازماندهی شرکت تضامنی، شرکا باید یک یا چند مدیر برای اداره شرکت انتخاب کنند. مدیر مزبور ممکن است غیر از شرکاء بوده و از خارج انتخاب شود.( ماده 120 ق.ت ) در صورتی که مدیران از بین شرکا بدون قید در اساسنامه انتخاب شده باشند ، با توجه به شرایط اساسنامه یا به اتفاق آراء سایر شرکاء قابل عزل می باشند.مدیر غیر شریک با شرایط پیش بینی شده در اساسنامه و در غیر این صورت با تصمیم اکثریت شرکاء معزول می شود.
در صورتی که عزل مدیری بدون دلیل موجه باشد،مدیر معزول حق مطالبه ضرر و زیان را از شرکت خواهد داشت.
- مدیر یا مدیران مندرج در شرکتنامه قابل عزل نمی باشند و حق استعفاء نیز ندارند، مگر با توافق کلیه شرکاء شرکت تضامنی
- در صورتی که مدیر یا مدیران در اساسنامه انتخاب شده باشند، ممکن است طبق اساسنامه نسبت به تغییر مدیر یا مدیران مذکور عمل شود.
- اگر مدیر یا مدیران در شرکتنامه یا اساسنامه انتخاب نشده،ولی انتخاب آنان بعداَ صورت گرفته باشد،در این صورت شرکاء می توانند مدیر یا مدیران فوق را معزول نمایند.بدیهی است مدیر یا مدیران حق اسعفاء خواهند داشت.

نقش شرکا در اداره شرکت تضامنی
از آن جا که قانون گذار، در قانون تجارت، برای نظارت بر کار مدیران نهاد نظارتی – مانند بازرس – پیش بینی خاصی نکرده، اختیار نظارت به عهده خود شرکاست و می تواند در شرکتنامه یا ااساسنامه پیش بینی شود.
یکی از حقوق اساسی شرکا، حق اطلاع یافتن از اداره امور شرکت توسط مدیران است. آنان حق دارند اسناد و مدارک و حساب های شرکت را شخصاَ مطالعه و بررسی کنند یا وکیل و کارشناس را به این کار بگمارند. البته، در این خصوص شرکا باید مصلحت شرکت را مراعات کنند و کاری نکنند که به شرکت زیان وارد شود.
شرکتنامه یا اساسنامه می تواند حق وسیع کنترل اعمال مدیر توسط شرکا را پیش بینی کند. حق دیگری که برای شرکا می توان قائل شد، حق خروج از شرکت است. البته، در این مورد باید بین فرضی که شریک اراده می کند از شرکت خارج شود و می خواهد سهم الشرکه خود را به اشخاص ثالث واگذار کند – که باید با رضایت کلیه شرکا باشد – با فرضی که یکی از شرکا فوت می کند و شریک یا شرکای دیگر می خواهند به حیات شرکت خاتمه دهند تفاوت گذاشت. ( ماده 139 ق. ت )
هر یک از شرکا، یک رای دارد و تصمیمات باید به اتفاق آرا باشد، مگر آنکه اساسنامه یا شرکتنامه خلاف آن را پیش بینی کرده باشد. تصمیمات شرکت، لازم نیست در مجمع خاصی باشد و می تواند از طریق مکاتبه نیز انجام شود. شرکا، در واقع می توانند به ترتیبی که برای تصمیم گیری مناسب می بینند، پیش بینی کنند.
شرکا می توانند شخصاَ در جلسات احتمالی حاضر شوند یا نماینده بفرستند.
شرکا حق دارند هر جا که مدیر یا مدیران از اختیارات خود خارج شده باشند، اعمال آن ها را تنفیذ نکنند . این تنفیذ، جز در صورتی که در اساسنامه یا شرکتنامه به ترتیب دیگری پیش بینی شده باشد، باید به اتفاق آرا باشد.
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره تخصصی با ما تماس حاصل فرمایید.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   


 
موضوع شرکت متاثر از نوع فعالیتی است که شرکت برای آن منظور تشکیل گردیده است. بدین لحاظ، تعیین موضوع شرکت ، از اقدامات اولیه و اساسی در روند تشکیل شرکت به شمار می آید. چنانچه موضوع تعیین شده نیاز به اخذ مجوز از مراجع ذیصلاح مربوطه داشته باشد،لازم است که قبل از اقدام به ثبت ، مجوزهای لازم اخذ گردد. در غیر این صورت قبل از به ثبت رسیدن نیاز به اخذ مجوز از ارگان خاصی نمی باشد.
موضوعاتی که قبل از به ثبت رسیدن نیازی به اخذ مجوز از ارگان خاصی ندارند عبارت است از :
1- تاسیس مراکز روان شناسی و امور مشاوره
2- بازرسی کالا و کنترل کیفیت
3- طراحی و اجراء سیستم ایمنی
4- مراکز معاینه فنی
5- خدمات امدادی و کمک های اولیه
6- تولید و ارائه رایانه و نرم افزارهای سفارش مشتری
7- مشاوره و نظارت و اجراء شبکه های انفورماتیکی
8- امور مربوط به محیط زیست
9- دلالی و حق العمل کاری
10- فعالیت های خدماتی و نظافتی
11- تصدی به نمایشگاهها و انبارهای عمومی
12- بارگیری و ترخیص کالا
13- اداره سالن ها و برگزاری جشن ها و کنفرانس ها
14- خدمات آبرسانی،برق رسانی،گازرسانی
15- عملیات ساخت در امور عمرانی
16- تاسیس مجتمع کشاورزی و سردخانه
17- فعالیت های نظام مهندسی
18- بازاریابی های غیرهرمی و غیرشبکه ای
19- موضوعات مربوط به تجارت الکترونیک
20- انتشار نشریه
21- انجام فعالیت های حقوقی و وکالت
22- صندوق های توسعه بخش کشاورزی
23- ارائه خدمات پزشکی
24- ورود هرنوع فرآورده بیولوژیک
25- ترخیص و ساخت هرنوع دارو
26- واردات بذر،پیاز،قلمه پیوند،ریشه،نهال و …
27- ورود و ساخت و بسته بندی انواع سموم دفع نباتات
28- فروش سموم دفع آفات
29- تولید محصولات کشاورزی و دامی
30- اشتغال به تهیه و ترکیب و فروش داروها،سرم هاو … مخصوص دام
31- ایجاد موسسات بهداشتی و درمانی
32- فعالیت های مربوط به تجهیزات رادیویی
33- خدمات اینترنت
34- خدمات انتقال داده از طریق ماهواره
35- خدمات عمومی تلفن ثابت و همراه بین المللی ماهواره ای
36- کاریابی و فعالیت های مربوط به آن
37- طراحی و توسعه بازیهای رایانه ای و سرگرمی
38- خدمات حمل و نقل درون شهری مسافر و کالا و مرسولات و پیک موتوری
39- کارگزاری ترابری دریایی
40- آموزش در زمینه مدل کایت و گلایدر
41- حمل و نقل ریلی بار و مسافر
42- خدمات وابسته به حمل و نقل ریلی
43- عرضه خدمات پستی و مراسلات داخلی و عرضه و فروش تمبرهای یادگاری و پستی
44- تصدی به هرگونه فعالیت ورزشی و تاسیس باشگاه ورزشی و برگزاری دروره های تربیت مربی
45- آموزش و تعلیم راهنمایی و رانندگی
46- خرید و فروش اموال منقول از جمله خودرو و موتورسیکلت سایر موارد.
سوالات خود را از ما بپرسید.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
پنجشنبه 30 آبان 1398  12:34 ب.ظ



– روزنامه تاسیس و تغییرات شرکت
– کپی شناسنامه و کارت ملی مالک و طراح
– نمونه کالا / عکس  (از ۶ زاویه مختلف)
– آدرس و کدپستی
شخص حقیقی
– کپی شناسنامه و کارت ملی مالک
– کپی شناسنامه و کارت ملی طراح
– نمونه کالا / عکس (از ۶ زاویه مختلف)
– آدرس و کد پستی
مشخصات طرح برای تسریع روند ثبت
۱-سایز تصاویر حداکثر A4 باشد
۲- حتماً بصورت عمودی اسکن شود.
۳- در تصویر ارسالی حتماً طرح باید در یک زمینه ساده، به نحوی که قابل رویت باشد قرار گیرد.
۴- تصویر کالا لزوماً بصورت رنگی باشد و حداکثر حجم آن ۵۰۰KB باشد.
۵- تصویر مدارک ترجیحاً بصورت سیاه و سفید اسکن شده و حداکثر حجم آن ۲۵۰KB باشد.(ترجیحاً پشت و روی کارت ملی و کپی صفحه اول شناسنامه در یک تصویر باشد.)
۶- پسوند فایلهای اسکن شده برای ارسال jpg باشد.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
پنجشنبه 30 آبان 1398  12:33 ب.ظ


الف- ثبت طرح صنعتی مستلزم تسلیم اظهارنامه به مرجع ثبت است بنابراین متقاضیان ثبت طرح صنعتی ابتدا بایستی فرم مخصوص مربوطه را تکمیل و به ثبت ملاصدرا تحویل نمایند.

 ب- اظهارنامه ثبت طرح صنعتی باید در فرم مخصوص اظهارنامه ثبت طرح صنعتی و به زبان فارسی تنظیم شده و پس از ذکر تاریخ، توسط متقاضی یا نماینده قانونی وی امضاء شود.

 تبصره – در صورتی که اسناد ضمیمه اظهارنامه و سایر اسناد مربوط، به زبان دیگری غیر از فارسی باشد، ارائه اصل مدارک مورد نیاز همراه با ترجمه عادی کامل آن‌ها الزامی است، معذلک اگر ترجمه کامل این مدارک برای متقاضی میسر نباشد می‌تواند خلاصه آن‌ها را به فارسی ضمیمه نماید. مرجع ثبت در صورت لزوم می‌تواند در جریان بررسی اظهارنامه، ترجمه رسمی مدارک مذکور را مطالبه کند. چنانچه اصطلاحات فناوری و علمی به کار رفته در اسناد مذکور، معادل فارسی نداشته باشند، ذکر همان اصطلاحات کفایت می‌کند.

 بر اساس تجربیات ثبت ملاصدرا جهت تسریع و تسهیل در ثبت طرح صنعتی اگر طرح صنعتی دو بعدی باشد، می بایست پنج نمونه از شکل یا تصویر گرافیکی یا پنج نمونه از طرح ترسیم شده و اگر طرح صنعتی سه بعدی باشد، پنج نمونه از شکل یا تصویر گرافیکی یا پنج نمونه از طرح ترسیم شده از تمامی جوانب طرح به عنوان نمونه جهت مراحل ثبت طرح صنعتی به وکلای ثبت ملاصدرا تحویل گردد.

در طرح صنعتی سه بعدی، مرجع ثبت می‌تواند ماکتی از آن را به همراه اظهارنامه درخواست نماید. اندازه ماکتی که متقاضی از مدل طرح خود ارائه می‌دهد، باید حداکثر ۲۰×۲۰×۲۰ سانتی متر و وزن آن حداکثر ۲ کیلوگرم و از ماده‌ای بادوام و غیر فاسد شدنی باشد. شکل‌های گرافیکی و ترسیم شده باید حداکثر در ابعاد ۲۰×۱۰ سانتی متر بوده و قابل نصب بر چهار صفحه مقوا در قطع A4 و با جوهر مشکی باشد؛

موسسه ثبتی و حقوقی ملاصدرا جهت سهولت امور شرایط ویژه را نیز در نظر دارد از جمله در صورت تمایل به تاخیر در انتشار آگهی ثبت طرح صنعتی و تعیین مدت آن، در صورت تمایل مبنی بر عدم ذکر اسم طراح درخواست کتبی خود را به وکلای ثبت ملاصدرا تحویل می نمایید.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   

ثبت شرکت تولیدی: تولید در لغت نامه به معنای پدید و نوآوری می باشد. اگر بخواهیم در این رابطه بیشتر توضیح دهیم تولید به فرآیندی گفته می شود که از ترکیب مواد اولیه به منظور ایجاد چیزی برای مصرف و رفع نیازهای مردمی پدید می آید. با توجه به اینکه با گذر زمان، کشور در حال پیشرفت و افزایش جمعیت می باشد بنابراین نیازهای مردم نیز به همین ترتیب بیشتر می شود که فروشندگان با خروجی های مناسب از محصولات افراد را به خود جلب می کنند این عمل نوعی کمک به افراد می باشد. بنابراین رفاه اقتصادی در یک فرآیند تولید ایجاد می شود. یعنی تمام فعالیت های اقتصادی که به طور مستقیم یا غیر مستقیم به ارزیابی نیازهای انسان ها می پردازد.

ثبت شرکت تولیدی

درصدی از افراد که از محصولات رضایت دارند این امر به عنوان معیار رفاه اقتصادی پذیرفته می شود. شرکت تولیدی دارای ۲ ویژگی متمایز است که این تفاوت ها نشان دهنده افزایش رفاه اقتصادی است. تولیدکنندگان برای بهبود کیفیت، قیمت کالا، خدمات و افزایش درآمد حاصل از رشد تولید و تولید بازار کارآمد تر هستند. متقاضیان برای پیشرفت در فعالیت خود باید کیفیت محصولات را افزایش دهند و به قیمت آن توجه داشته باشند تا درآمد قابل توجهی را کسب کنند. انواع مهم تولید شامل تولید بازار، تولید عمومی و تولید خانگی می باشد.
ثبت شرکت تولیدی , مراحل ثبت کارگاه تولیدی

مشتریان با استفاده از مصرف کالاهای تولیدی می توانند میزان رضایتمندی خود را اعلام کنند رضایت زمانی افزایش می یابد که کیفیت و قیمت کالاها بهبود یابد. بهبود کیفیت و قیمت کالاها راهی مناسب برای رقابت تولیدکنندگان می باشد. به دلیل رشد درآمد حاصل از رشد تولید و تولید بازار، رفاه اقتصادی افزایش می یابد. تولید بازار نقش بسزایی در ایجاد رفاه، یعنی نقش تولید کالاها و خدمات و نقش ایجاد درآمد را دارد.

به دلیل این دو نقش بازار تولید، موتور اصلی رفاه اقتصادی به حساب می آید.
با توجه به مواردی که بیان کردیم افراد بسیاری کسب و کار خود را در این زمینه انتخاب می کنند. تنها تفاوت شرکت تولیدی با سایر شرکت ها فقط در نوع فعالیت آن ها می باشد. حال شاید برای افرادی که می خواهند به ثبت شرکت تولیدی بپردازند سوال باشد که چه مدارکی لازم است و چه مراحلی را باید بگذرانند بنابراین در ادامه مقاله به توضیح هر یک خواهیم پرداخت.

برای ثبت شرکت تولیدی خود باید ابتدا مجوز مربوطه را دریافته نموده و پس از پروسه هایی که در ادامه به آن اشاره می کنیم باید نسبت به پروانه بهره برداری ثبت شرکت تولیدی خود اقدام نمایند حال توضیخ مختصری در این رابطه می دهیم:
افرادی که فعالیت خود را در یک کارگاه و یا یک واحد تولیدی با استفاده از نیروی انسانی و دستگاه های تولیدی شروع می کنند مستلزم به اخذ پروانه بهره داری می باشند که برای اخذ این پروانه داشتن تجربه و تحصیلات مربوطه ضروری است مدت اعتبار این این نوع پروانه دو سال بوده و برای تمدید آن باید تقاضانامه ای را تکمیل نموده و آن را به سازمان مربوطه تحویل دهند کارشناسان با بازدید از محل مربوطه و تایید آن مجدد پروانه را تمدید می کنند.
ثبت شرکت تولیدی در قالب های گوناگون قانون تجارت مانند سهامی خاص، مختلط سهامی، مختلط غیرسهامی، نسبی، تعاونی، تضامنی و با مسئولیت محدود امکان پذیر است. در ایران افراد شرکت های خود را در قالب های سهامی خاص و با مسئولیت محدود انجام می دهند که برای انتخاب صحیح شرکت خود به توضیح هر یک می پردازیم.
ثبت شرکت تولیدی در قالب شرکت سهامی خاص

شرکت های سهامی خاص نوعی شرکت بازرگانی است که سرمایه آن از طریق سهامداران تامین می شود سرمایه هر یک به سهام تقسیم شده و وظایف شرکا به مبلغ سهام بستگی دارد قبل و یا بعد از نام شرکت باید سهامی خاص را به کار ببرید. جهت آگاهی از نحوه ثبت شرکت سهامی خاص اینجا را کلیک کنید.
شرایط لازم برای ثبت شرکت تولیدی سهامی خاص بصورت زیر است

-حداقل از سه عضو تشکیل شود.
-دارای دو بازرس باشد که با یکدیگر نسبت فامیلی نداشته و به سن قانونی نیز رسیده باشد.
-سرمایه مورد نظر یک میلیون ریال است.
-ابتدا ۳۵ درصد از سرمایه اولیه باید واریز شود.
-اعضا هیئت مدیره باید حداقل دارای یک سهم باشند.
مدارک لازم برای ثبت شرکت های تولیدی سهامی خاص

-کپی مدارک شناسایی برای تمامی افرادی که در شرکت فعالیت می کنند.
-کپی اقرارنامه با امضا سهامداران
-گواهی عدم سوء پیشینه
-زمانی که عنوان شرکت نیازمند به اخذ مجوز باشد، متقاضی باید مجوز دریافت کند.
-زمانی که امور، توسط وکیل انجام می شود باید وکالتنامه ای را بنام وکیل تنظیم نمایید.
پس از ۲۵ یا ۳۰ روز کاری آگهی تاسیس شرکت تولیدی شما صادر می شود.
ثبت شرکت تولیدی با مسئولیت محدود

ثبت شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که برای امور تجاری تشکیل می شود در این نوع ثبت شرکت سرمایه به سهام تقسیم نمی شود. شریکان فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت عهده دار قروض می باشند. این نوع ثبت شرکت بیشتر بین اعضا یک خانواده، دوست و آشنا تشکیل می شود. در نام شرکت باید واژه، با مسئولیت محدود قید شود.
شرایط لازم برای ثبت شرکت تولیدی مسئولیت محدود بصورت زیر می باشد:

–شرکت تولیدی مسئولیت محدود از دو یا چند نفر تشکیل می شود.
-سرمایه اولیه یک میلیون ریال می باشد.
-کلیه سرمایه باید به حساب بانکی واریز شود.
-کلیه شریکان باید دارای سهام باشند.
-داشتن آدرس و کد پستی محل کار
مدارک لازم برای شرکت با مسئولیت محدود بصورت زیر می باشد:

-کپی مدارک شناسایی برای تمامی افرادی که در شرکت فعالیت می کنند.
-گواهی عدم سوء پیشینه
-کپی اقرارنامه با امضا سهامداران
-زمانی که عنوان شرکت نیازمند به اخذ مجوز باشد، بنابراین باید متقاضی به اخذ مجوز اقدام نماید.
-کپی تقاضانامه ثبت شرکت با مسئولیت محدود
-کپی شرکتنامه ثبت شرکت با مسئولیت محدود
-کپی اساسنامه ثبت شرکت با مسئولیت محدود
-کپی صورتجلسه مجمع عمومی


  • آخرین ویرایش:یکشنبه 11 شهریور 1397
نظرات()   
   
یکشنبه 11 شهریور 1397  04:04 ب.ظ

سند رسمی چیست؟

مطابق قانون آیین دادرسی مدنی سند به هر نوشته‌ای گفته می­شود که بتواند در مقام دعوا و یا دفاع مورد استفاده قرار بگیرد.

در یک دسته بندی اسناد به عادی و رسمی و در دسته بندی­‌ای دیگر به تجاری و ساده تقسیم می­شوند.

منظور از سند رسمی سندی است که توسط مقام قانونی و با رعایت موازین قانونی و طی تشریفات و با امضاء وی اصدار شود. در غیر این صورت سند به صورت غیر رسمی و عادی خواهد بود.

منظور از سند تجاری چک و سفته و برات است که در قوانین به آن­ها اشاره شده و مورد تعریف قرار گرفته‌اند.
مسئولیت مدیران در امضای اسناد چیست؟

همان­طور که در مقالات پیشین اشاره کردیم، مسئولیت مدیران در حدود قانون و به موجب اساسنامه و موضوعات شرکت و شرکت‌نامه مشخص می­شود.

در مورد صدور چک توسط مدیر یا مدیران، به نمایندگی از شرکت نکته­‌ حائز اهمیت این است که حتی در صورت رعایت اساسنامه و حدود اختیارات و در صورت طی تمام تشریفات قانونی و اداری باز هم مسئولیت پرداخت بین مدیر یا مدیرانی که چک را امضاء کرده اند و خود شرکت تضامنی است و این امر بدان معناست که در صورتی که به هر دلیل وجه چک پاس نشود مدیر یا مدیران امضاء کننده نیز باید در پرداخت وجه چک دخیل شوند و بر خلاف اصل و قاعده­ مسئولیت محدود، حتی از اموال شخصی خود نیز برایپرداخت وجه چک استفاده بنمایند.

نکته مهم در این پرداخت این است که حتی اشاره به عدم تقصیر مدیر یا مدیران نیز نمی­تواند موجبات سلب مسئولیت ایشان را فراهم آورد و حتی در صورتی که مدیر یا مدیران بتوانند اثبات نمایند که این عدم پرداخت بر اثر تقصیر مدیران بعدی و یا سایر عوامل شرکت بوده نیز کمکی به سلب مسئولیت ایشان در پرداخت نخواهد کرد و تنها از باب کیفری موجبات رفع مسئولیت ایشان را فراهم می­آورد.

در مورد پرداخت سفته و برات حکم متفاوت است و در این موارد اصدار سند به نمایندگی پذیرفته شده و در صورت تصریح مدیر یا مدیران به نمایندگی ایشانن دچار مسئولیت تضامنی در پرداخت نخواهند شد.


  • آخرین ویرایش:یکشنبه 11 شهریور 1397
نظرات()   
   
دوشنبه 5 شهریور 1397  03:44 ب.ظ

حقوق گمرکی معادل 4 درصد ارزش گمرکی کالاها است که براساس قوانین مربوطه توسط هیات وزیران تعیین می‌گردد «حقوق ورودی» نام دارد.

حقوق ورودی

حقوق گمرکی معادل 4 درصد ارزش گمرکی کالاها است که براساس قوانین مربوطه توسط هیات وزیران تعیین می‌گردد و معمولا «حقوق ورودی» نامیده می شود.

سایر مالیاتها و عوارض خاص

- مالیات نقل و انتقال انواع خودرو به استثناء کارگاهی، کشاورزی، معدنی، شناورها، انواع ماشین‎های راهسازی، موتور سیکلت و سه چرخه موتوری اعم از محصولات داخلی یا وارداتی، حسب مورد معادل 1 درصد قیمت فروش کارخانه و یا 1 درصد مجموع ارزش گمرکی و حقوق ورودی آنها می‌باشد. به ازاء سپری شدن هر سال از مدل خودرو و حداکثر تا 6 سال به میزان سالانه 10 درصد و حداکثر تا 60 درصد مبنای محاسبه این مالیات کاهش پیدا می‌کند.

- مالیات و عوارض خدمات خاص به صورت زیر می‌باشد:

الف ـ 5 درصد بهاء بلیط برای محاسبه عوارض حمل و نقل برون شهری مسافر در داخل کشور با وسایل زمینی، دریایی و هوایی

ب ـ عوارض سالیانه انواع خودروهای سواری و وانت دو کابین، حسب مورد معادل یک در هزار قیمت فروش کارخانه (داخلی) و یا یک در هزار مجموع ارزش گمرکی و حقوق ورودی آنها برای خودروهای وارداتی

ج ـ شماره‎گذاری انواع خودروهای سواری و وانت دو کابین شامل محصولات ساخت داخل و یا وارداتی به استثناء خودروهای سواری عمومی درون شهری یا برون شهری، حسب مورد حقوق ورودی آنها 2 درصد مالیات، 3 درصد قیمت فروش کارخانه و یا مجموع ارزش گمرکی و ا درصد که بر طبق ماده 17 این قانون و تبصره‌های آن به مالیات و عوارض این ماده قابل تسری نمی‌باشد.

- با پیشنهاد کار گروهی متشکل از وزیر امور اقتصادی و دارایی، وزیر بازرگانی، وزیر ذیربط، معاون برنامه ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری و تصویب هیات وزیران، وجوهی بابت صدور، تمدید و یا اصلاح انواع کارت‌ها و مجوزهای مربوط به فعالیت موضوع مواد 24، 26، 47 قانون تنظیم و ماده 80 قانون وصول از متقاضیان دریافت و به حساب درآمد عمومی واریز می‌شود.

- دولت مجاز است تا بابت خروج هر مسافر از مرزهای هوایی 250 هزار ریال و از مرزهای دریایی و زمینی مبلغ 50 هزار ریال از مسافران دریافت و به حساب درآمد عمومی واریز کند. این مبالغ هر سه سال یک بار با توجه به نرخ تورم با تصویب هیات وزیران تغییر می‌کند.

- مالیات‎های موضوع مواد 42 ، 43 و 45 این قانون به حساب درآمد عمومی مربوط که توسط وزارت امور اقتصادی و دارایی تعیین و از طریف سازمان امور مالیاتی کشور اعلام می‌گردد، واریز می‌شود.

- وصول عوارض موضوع بندهای الف و ب ماده 43 این قانون بر عهده شهرداری  می‌باشد که به تبع آن عوارض دریافتی از مودیان نیز به حساب شهرداری محل فعالیت واریز می‌گردد.

- عوارض موضوع بند ج ماده 43 به حساب متمرکز وجوه موضوع تبصره 2 ماده 39 واریز  می‌گردد تا حسب ترتیبات تبصره مزبور توزیع و هزینه شود.

- مالیات و وجوه دریافتی موضوع مواد 42، 43 و 45 این قانون که به وسیله سازمان امور مالیاتی کشور دریافت می‌شود، مشمول احکام فصل نهم باب چهارم قانون مالیات‎های مستقیم مصوب 27/11/1380 و اصلاحات بعدی آن می‌باشد.

- اختلاف و استنکاف از پرداخت مالیاتهای دریافتی موضوع بندهای الف و ب ماده 43 این قانون، مشمول احکام ماده 77 قانون اداره شهرداری‌ها می‌باشد.

- طبق ماده 43 این قانون، پرداخت مالیات و عوارض موضوع پس از موعد مقرر موجب تعلق جریمه‏ای 2 درصدی به ازاء هر ماه نسبت به مدت تاخیر می‌شود.

- اشخاصی که مبادرت به حمل و نقل برون شهری مسافر در داخل کشور با وسایل نقلیه زمینی، دریایی و هوایی می‌کنند، موظفند تا 5 درصد از بهاء بلیط را به عنوان عوارض از مسافران دریافت و عوارض مذکور مربوط به هر ماه را حداکثر تا پانزدهم ماه بعد به حساب شهرداری محل فروش بلیط واریز کنند.

- طبق موضوع بند ب ماده 43 این قانون مالکان خودروهای سواری و وانت دوکابین اعم از تولید داخل یا وارداتی موظفند عوارض سالیانه خودروهای متعلق به خود را به نرخ یک در هزار قیمت فروش برای محصولات داخلی و یا مجموع ارزش گمرکی و حقوق ورودی برای محصولات وارداتی، بر اساس قیمت‎های مندرج در جداولی که توسط سازمان امور مالیاتی اعلام می‌شود، محاسبه و به حساب شهرداری محل واریز کنند.

- تولیدکنندگان انواع خودروهای سواری و وانت دو کابین تولید داخل موظفند تا مالیات و عوارض موضوع بند ج ماده 43 این قانون را در تاریخ فروش با درج اسناد فروش از خریداران دریافت و آن را بر طبق موضوع ماده 21 به حساب سازمان امور مالیاتی و حساب تمرکز وجوه به نام وزارت کشور که توسط سازمان امور مالیاتی کشور اعلام می‌شود، واریز کنند.

- با هدف تامین هزینه اجرای برنامه‎های نگهداری، بهسازی، امنیت پرواز، توسعه زیر بناها در فرودگاه‎ها، استفاده از تجهیزات و سیستم‎های جدید فرودگاهی و هوانوردی و امنیتی، فرودگاه‎های کشور مجاز هستند تا با تصویب شورای عالی هواپیمایی کشوری، 2 درصد از قیمت فروش بلیط مسافران پروازهای داخلی را دریافت کنند.

- به پیشنهاد مشترک وزارتخانه‌های امور اقتصادی و دارایی، آیین‎نامه اجرایی احکام مقرر در این فصل حداکثر ظرف مدت 6 ماه از تاریخ تصویب این قانون تهیه و توسط هیات وزیران تصویب می‌شود.


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 5 شهریور 1397
نظرات()   
   
دوشنبه 5 شهریور 1397  03:43 ب.ظ

با عنایت به بخشنامه ی شماره ی133680 /93 سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، مورخ24/ 8 / 1393و سایر مستندات مربوطه ،برای فعالیت در موضوعات  :
1)ایجاد موًسسات با فعالیت قرآنی و انجمن های اسلامی و اعزام مبلغ و تبلیغات مذهبی و تشکل های مذهبی 2)برگزاری دوره های آموزشی روانخوانی قرآن(حضوری_نیمه حضوری و غیر حقوقی) آموزش عمومی روخوانی و روانخوانی قرائت(تحقیق و ترتیل) ترجمه ی مفاهیم حفظ سیر معصومین (ع) احکام ادعیه ی زیارت مدیحه سرای اذان ابتهال همخوانی تواشیح و سخنرانی تبلیغی دینی ،انجام برنامه های تبلیغی و ترویجی قرآن کریم و انجام تحقیقات قرآنی،ایجاد بانک نوار و نرم افزار و کتابخانه ی تصویری و صوتی یا مجوزیت قرآن کریم برای بهره گیری اقشار مختلف مردم،انجام فعالیت های قرآنی با بهره گیری از فن آوری های صوتی و تصویری و الکترونیکی
نیاز به اخذ مجوز از سازمان تبلیغات اسلامی می باشد.

    شرایط  و مدارک ثبت موسسه قرآنی

الف – شرایط اختصاصی :
1.داشتن تابعیت جمهوری اسلامی ایران
2.التزام عملی به نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و ولایت وفقیه
3.نداشتن سوء پیشینه کیفری موثر و عدم محرومیت از حقوق اجتماعی و رعایت شئونات شرعی و عرفی
4.محجور نبودن و عدم ورشکستگی به تقلب و تقصیر
5. دارا بودن حداقل 25 سال سن و تاهل و در صورت مجرد بودن حداقل 27 سال سن
6.انجام خدمت وظیفه عمومی یا ارائه گواهی معافیت دائم و یا ارائه گواهی استخدام در نیروهای مسلح ( ویژه براداران)
7.داشتن " محل " و " امکانات " کافی به تشخیص دارالقرآن الکریم اداره کل تبلیغات اسلامی استان مربوطه
8.داشتن مدرک کارشناسی یا معادل آن
9.تسلط کافی به روخوانی ، روانخوانی ، تجوید مقدماتی و مفاهیم اولیه قرآن کریم
10.برخورداری از توان مدیریتی لازم جهت اداره موسسه به تشخیص دارالقرآن الکریم اداره کل تبلیغات اسلامی استان مربوطه

ب- مدارک لازم:
1.تکمیل فرم های مربوطه
2.ارائه رونوشت کلیه صفحات شناسنامه ( یک سری )
3.ارائه عکس 4* 3 سه قطعه
4.ارائه اصل گواهی عدم سوء پیشینه کیفری
5.ارائه رونوشت سند مالکیت یا اجاره نامه مکان موسسه
6.ارائه رونوشت کارت پایان خدمت یا معافیت دائم و یا اصل گواهی استخدام در نیروهای مسلح ( برادران )
7.ارائه رونوشت آخرین مدرک تحصیلی و یا گواهی اشتغال به تحصیل متقاضیان در مقطع کارشناسی ارشد و بالاتر یا معادل آن از موسسات آموزشی و حوزه های علمیه
8.ارائه اساسنامه موسسه و صورت جلسه موسسات به دارالقرآن
تبصره 1 ) اساسنامه و صورت جلسه پس از احراز اولیه شرایط موسسات و تایید مدارک لازم و " موافقت اولیه " دارالقرآن الکریم استان ، از سوی موسسان تنظیم و جهت انضمام به سایر مدارک و ارسال آن ها به سازمان دارالقرآن الکریم ، تسلیم دارالقرآن استان خواهد شد.اما سایر مدارک باید قبلاَ ارائه شوند.
تبصره 2) اساسنامه و صورت جلسه باید حروفچینی شوند.
تبصره 3) رونوشت کلیه مدارک درخواستی، باید برابر اصل شود.
نبصره 4) اعلام موافقت اولیه دارالقرآن الکریم استان ، به معنای موافقت نهایی و مجوز فعالیت نمی باشد.
تبصره 5) ارائه مدارک برای همه موسسان الزامی است.


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 5 شهریور 1397
نظرات()   
   

شرکت تعاونی شرکتی است که برای فعالیت در امور مربوط به تولید و توزیع ، در جهت اهداف مصرح در قانون رعایت قانون مذکور تشکیل می شود.

با استناد به قانون اساسی که مقرر می دارد : " بخش تعاونی شامل شرکت ها و موسسات تعاونی تولید و توزیع است که در شهر و روستا بر طبق ضوابط اسلامی تشکیل می شود " ، انواع شرکت های تعاونی را می توان در چهار گروه ذیل جای داد :
_ شرکت های تعاونی تولید شهری ؛
_ شرکت های تعاونی توزیع شهری ؛
_ شرکت های تعاونی تولید روستایی ؛
_ شرکت های تعاونی تولید روستایی ؛
_ شرکت های تعاونی توزیع روستایی ؛
طبق قانون بخش تعاونی ، تعاونی های تولید شامل تعاونی هایی است که در امور مربوط به کشاورزی ، دامداری ، دامپروری ، پرورش و صید ماهی ، شیلات ، صنعت ، معدن ، عمران شهری و روستایی و عشایری و نظایر این ها فعالیت می کنند ؛ تعاونی های توزیع عبارت اند از تعاونی هایی که نیاز مشاغل تولیدی یا مصرف کنندگان عضو را در چهارچوب مصالح عمومی و به منظور کاهش هزینه ها و قیمت ها تامین می کنند.

kararegister3
شرکت های تعاونی از لحاظ قبول به عضویت و تعداد اعضا در گروه هایی به شرح ذیل جای می گیرند :
_ شرکت های تعاونی عام ؛
_ شرکت های تعاونی خاص ؛
_ شرکت های تعاونی بزرگ
شرکت تعاونی عام شرکتی است که عضویت در آن برای همه آزاد باشد و موسسان شرکت برای تامین سرمایه اولیه ( یا خود شرکت برای افزایش سرمایه ) باید سهام شرکت را به عموم عرضه کند.
شرکت تعاونی خاص شرکتی است که عضویت در آن منحصراَ برای گروهی خاص ، از قبیل کارگران ، کارمندان ، دانشجویان و نظایر آن ها آزاد باشد و موسسان یا شرکت برای تامین سرمایه اولیه یا افزایش سرمایه باید سهام را به افراد گروه خاصی که عضویت آن ها آزاد است ، عرضه کنند.
شرکت های تعاونی با بیش از 500 عضو " تعاونی بزرگ " محسوب می شوند.

    شرکت تعاونی چند منظوره

شرکت تعاونی چند منظوره ، شرکتی است که تمام یا بخشی از چند هدف و موضوع فعالیت مختلف مرتبط و غیر مرتبط با یکدیگر را – که در انواع شرکت های تعاونی وجود دارد – با هم در اهداف و موضوع فعالیت خود منظور کند. هر یک از انواع شرکت های تعاونی برای نیل به اهداف و موضوع فعالیت مقرر در اساسنامه خود ، می تواند به هر گونه اقدام قانونی مرتبط با اهداف و موضوع فعالیت اصلی خود دست بزند و در این صورت تعاونی چند منظوره محسوب نخواهد شد ، مثلاَ یک شرکت تعاونی مصرف کارمندی می تواند به منظور تامین نیازمندی های مشترک اعضای خود ، اقدام به فعالیت تولیدی ، واردات ، صادرات و سرمایه گذاری در شرکت های دیگر کند ، بدون اینکه شرکت چند منظوره به حساب آید ، مشروط به اینکه فعالیت های مذکور ، مرتبط و در جهت فعالیت تامین نیازمندی های عمومی مصرفی کارمندان عضو باشد. در مقابل هر گاه یک شرکت تعاونی مصرف ، طبق اساسنامه آن چند منظوره باشد ، می تواند به فعالیت های مسکن ، اعتبار و تولیدی غیر مرتبط با نیازهای اعضا بپردازد.

    انواع چند منظوره

شرکت های تعاونی چند منظوره به دو صورت تشکیل می شوند ، چند منظوره خاص و چند منظوره عام
تشکیل و ثبت شرکت تعاونی چند منظوره ، اولاَ منوط به آن است که مجوز فعالیت یا موافقت اصولی طرح های مورد نظر اخذ شده باشد ، ثانیاَ سرمایه شرکت با سرمایه گذاری ثابت مورد نیاز طرح های مذکور متناسب باشد.
شرکت تعاونی چند منظوره خاص شرکتی است که اعضای آن را موسسان آن تشکیل می دهند و یا اینکه هیئت موسس، اعضای شرکت را از بین داوطلبانی که واجد شرایط عضویت در تعاونی ها هستند ، در حد ظرفیت و امکانات خود و با توجه به اینکه کلیه اعضا باید در تعاونی شاغل باشند ، تعیین می کند.
در شرکت تعاونی چند منظوره عام ، هیئت موسس با دعوت عام از طریق انتشار آگهی و با قید این نکته که عضویت برای عموم آزاد است ، داوطلبان واجد شرایط عضویت را در حد ظرفیت و امکانات خود به عضویت می پذیرد. به موجب قانون ، در تعاونی های چند منظوره عام ، داشتن عضو غیر شاغل مجاز است ؛ اما اعضای هیئت مدیره و مدیر عامل ، باید از میان اعضای شاغل انتخاب شود".در مقابل شرکت های تعاونی چند منظوره ، تعاونی های دیگر " شرکت های تعاونی یک منظوره " نامیده می شوند ، مانند شرکت های تعاونی مصرف ، مسکن ، اعتبار و غیره 


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
  • تعداد کل صفحات :4  
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic